Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/863 E. 2024/4019 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1666 Esas, 2022/1339 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/253 E., 2020/110 K. Taraflar arasındaki marka ile ilgili Kurum kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ve iştiraklerince sunulan toplu ulaşım hizmetinin ücret toplama işlemlerinin İzmir Büyükşehir Belediye Meclisinin kararı doğrultusunda ESHOT Genel Müdürlüğü bünyesinde oluşturulan elektronik sistem (elektronik ücret toplama sistemi) aracılığıyla yerine getirildiğini, uzun zamandır kullanmakta olduğu ve tüketiciler nezdinde bilinir hale getirdiği “gittiğin kadar öde” ibaresi üzerinde hak sahibi olması sebebiyle, söz konusu markanın tescil edilmesi için 2018/113411 başvuru numarası ile TÜRKPATENT'e başvurulduğunu, başvurularının reddedilmesi üzerine yaptıkları itirazın 2019-M-4000 sayılı YİDK kararı ile de reddedildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu, markanın yoğun yatırım ve reklamlar ile kesintisiz şekilde kullanım sonucu ayırt edici hale getirildiğini, benzer markaların tescilli olduğunu, Kurum kararının hatalı ve hukuka aykırı bir karar olduğunu ileri sürerek 2019-M-4000 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu "Gittiğin Kadar Öde" ibaresinin satışa arz edilen ve tüketiciler tarafından satın alınacak /malların hizmetlerin belirli bir bedel karşılığı, o bedel miktarınca alınabilen bir mal/hizmet olarak algılanacağı, ticari hayatta “….. kadar öde” formunda (“kazandığın kadar öde”, “kullandığın kadar öde”) gibi özellikle abonelik işlemlerine yönelik olarak yaygın bir şekilde kullanılan bir ifade olduğu, bu tür ifadelerin tanımlayıcı olduğu, işletmesel kaynağa işaret edecek vasıfta olmadığı, ibarenin başvuru kapsamındaki mallar/hizmetler için herkesin kullanımına açık, tanımlayıcı anlam ve ifadeler içerdiği, başvuru konusu işaretin somut olarak ayırt edici nitelikten yoksun olduğu, dosya kapsamında sunulan belgelerden İzmir ili kapsamında yolcu taşımacılığında ilgili markanın belediye otobüslerinde, afiş ve reklamlarda, sosyal medya yayınlarında kullanıldığı, yatırım ve promosyon çalışmalarının yapıldığı, il genelinde bölgesel bilinirliğe kavuştuğu, ancak davacının İzmir ili dışında yukarıda izah olunan kapsamda tanınmışlık ve kullanımlarına, Türkiye genelinde bilinirliğine dair delil ve belgelere rastlanmadığından ilgili madde kapsamında hak iddiasının kabulünün mümkün görünmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; “GİTTİĞİN KADAR ÖDE” ibaresinin müvekkilinin kullanımı sonucu ayırt edicilik kazandığını, bu markanın müvekkili tarafından uzun süredir kullanıldığını, ayırt edici bir hal kazandığını, daha önce benzer markaların tescil edildiğini, markanın Türkiye genelinde tanındığını, tüm gazetelerde haberlerinin yer aldığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu “GİTTİĞİN KADAR ÖDE” ibareli marka başvurusunun tescil kapsamında bulunan mal ve hizmetler için ayırt edici olmadığı, tanımlayıcı bulunduğu, işletmesel kaynağa işaret edecek vasıfta olmadığı, ibarenin başvuru kapsamındaki mallar/hizmetler için herkesin kullanımına açık, tanımlayıcı anlam ve ifadeler içerdiği, ayrıca bu ibarenin kullanım yolu ile ayırt edici hale geldiğinin dosya kapsamında bulunan delillere göre kanıtlanamadığı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.