Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/6374 E. 2024/1047 K. – Munzam Zarar

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi SAYISI : 2018/567 Esas, 2021/1179 Karar FER'Î MÜDAHİLLER : 1.... (TMSF) vekili Avukat ... 2.... (...) vekili Avukat ... İHBAR OLUNAN : ... DAVA TARİHİ : HÜKÜM : Ret KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili Taraflar arasındaki munzam zarar tazmini davasından dolayı uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Yurtbank A.Ş, ... Şubesine 27.07.1999 tarihinde 150.000,00 TL para yatırdığını, parasının davalı bankanın yönlendirmesi ile yurt dışında paravan bankaya gönderildiği ve Yurtbank A.Ş. davalı bankaya devredilmesi sonucu müvekkilinin parasını davalı bankadan talep ettiğini ancak davalı bankanın paranın sigorta kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle parayı ödemediğini, bu nedenle dava açtıklarını ve sonuçta davanın kabulüne karar verilerek toplamda 1.029.855,53 TL'nın tahsil edildiğini, müvekkilinin davalı bankadan alacağını gecikmiş olarak tahsil etmesi nedeniyle alınmış olan faiz ile karşılanmayan munzam zararı oluştuğunu, yüksek enflasyon ile müvekkilinin mal varlığında azalma olduğunu, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 12.11.2014 tarihinde tahsil edilen paradan ana para faiz toplamından gelir vergisi kanunu gereğince alınan faizin vergisi düşüldükten sonra kalan tutar ile bilirkişi tarafından yapılacak tespit sonucunda oluşan tutar arasındaki fark müvekkilinin munzam zararını oluşturduğundan belirlenecek munzam zarar alacağının şimdilik 1.000,00 TL'sinin davalı bankadan hükmen tahsilini, hükmedilecek alacağa her bir kalem munzam zarar için zararın oluştuğu tarihten itibaren avans faizi uygulanmasını, bu talebin kabul edilmemesi halinde dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasını talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını, davaya konu borcun on yıllık zamanaşımına uğradığını, davacının munzam zararı bulunmadığını ve ayrıca munzam gereken koşulların oluşmadığını, davacının elde ettiği gelire rağmen dava açmasının dürüstlük kuralıyla bağdaşmadığını, bu nedenle davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI 1.İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 28.11.2017 tarih ve 2016/5023 E., 2017/6684 K. sayılı kararı ile tüketici mahkemelerinin görevli olduğu hususu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gereğine işaret edilerek kararın bozulmasına karar verilmiş, dosya bunun üzerine görevli ve yetkili İstanbul 6. Tüketici Mahkemesine gönderilmiştir. 2.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 122 nci maddesinde karşılanması öngörülen faizi aşan zararın, somut ve davacının durumuna özgü, somut vakıalarla ispatlanması gerektiği ancak davacı tarafça somut vakıalara dayanılarak bir zararın gerçekleştiği ileri sürülüp kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuran Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Yargıtay Kararı Dairemizin 01.06.2023 tarihli ve 2022/874 E., 2023/3446 K. sayılı kararıyla, usul ve kanuna uygun mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir. V. KARAR DÜZELTME A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. B. Karar Düzeltme Sebepleri Davacı vekili karar düzeltme dilekeçsinde; müvekkilinin alacağının yaklaşık 15 yıl sonra tahsil edilmesi ve asıl alacağa da yalnızca 3095 sayılı Kanun'un 2/2 maddesine göre faiz işletilmesi sebebiyle müvekkilinin parasında satın alma gücünde azalma meydana geldiği ve munzam zararı oluştuğunu, munzam zararın somut vakıalarla ispatlanması gerektiğinin kabulünün emsal kararlara aykırı olduğunu, hak arama özgürlüğü ve mülkiyet hakkını ihlal ettiğini ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 122 nci maddesi hükmüne dayalı munzam zararın tahsili istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Kanun’un 122 nci maddesi. 3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeple Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE, Davacı Harçtan muaf olduğundan davacıdan alınan karar düzeltme harcının isteği halinde davacıya iadesine, 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.