Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/5615 E. 2024/7149 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/5615
Karar No
2024/7149
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/935 Esas, 2023/879 Karar HÜKÜM : Yeniden hüküm kurulmak suretiyle dava reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/437 E., 2021/10 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2019/32311 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, TÜRKPATENT Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 2008/57291 ve 89/001535 sayılı ... ibareli markalardan dolayı 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca müvekkili başvurusunun kısmen reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddine karar verildiğini, müvekkili başvurusu özgün bir yazım şekli ve renk unsuru taşıdığından markalar arasında ayniyet derecesinde benzerlik bulunmadığını, taraf markaları arasında ciddi görsel farklılıkların bulunduğunu, müvekkili başvurusunda C harfinin yer aldığını, başvurunun "..." olarak değil, "celta" gibi okunacağını, başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığını, markaların farklı ihtiyaçlara yönelik alt sınıf malları kapsadıklarını ileri sürerek YİDK’in 2019-M-9230 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, davacının başvuru markasının "şekil+... " şeklinde, mesnet markaların ise "şekil+ ..." görselini içermesi karşısında esasen yüksek derecede benzerlik oluşmakla beraber bu benzerliğin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olarak değerlendirilmemesi gerektiği, zira 6769 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde "Marka, bir teşebbüsün mallarının veya hizmetlerinin diğer teşebbüslerin mallarından veya hizmetlerinden ayırt edilmesini sağlaması ve marka sahibine sağlanan korumanın konusunun açık ve kesin olarak anlaşılmasını sağlayabilecek şekilde sicilde gösterilebilir olması şartıyla kişi adları dâhil sözcükler, şekiller, renkler, harfler, sayılar, sesler ve malların veya ambalajlarının biçimi olmak üzere her tür işaretten oluşabilir." tanıma yer verildiği, davaya konu başvuru markasında belirgin olarak yer alan şekil unsurunun mesnet markalardaki şekil unsurlarından farklı olduğu, başvuru ve redde mesnet markaların ayniyet şeklinde kabul edilemeyeceği, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine göre mutlak ret sebebi oluşmayacağı, başvuru ve mesnet markalardaki var olabilecek nisbi red sebebinin ise yayıma itiraz üzerine ele alınması gerektiği, aksi yönde verilen YİDK kararının hatalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir. IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince, davacının 2019/32311 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğu, başvuru kapsamında 7.,8.,9.,10.,11.,14.,21. ve 27. sınıf malların aldığı, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 89/001535, 2008/57291 sayılı ve "..." ibareli markalara dayalı olarak başvurunun, 7,8 ve 9. sınıfta yer alan bir kısım mallar yönünden 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kısmen reddedildiği, davacının bu karara karşı yaptığı itirazının YİDK'in 2019-M-9270 sayılı kararı ile reddine karar verildiği, markanın tek bir sahibinin olması gerektiği ilkesi ile 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine göre, aynı veya aynı türdeki mal veya hizmetle ilgili olarak tescil edilmiş veya daha önce tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olan markalar tescil edilemeyeceği, burada bahsedilen ayniyet olgusuyla bir markanın tamamen taklit edilmesi, ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olgusuyla ise başvuruya konu markanın tescilli markanın birebir aynısı olmamakla birlikte ilk bakışta farkedilemeyecek derecede aynı olan ve bu hususun ispatı dahi gerek duyulmadan ancak dikkatli inceleme sonucu farkın anlaşılabileceği ibare ve şekilleri taşıyan işaretlerin kastedildiği, buna göre, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca, TÜRKPATENT tarafından re'sen uygulanacak mutlak ret nedeni kapsamında bir marka başvurusunun reddedilebilmesi için, başvuru konusu işaretle önceki tarihte tescil edilen veya tescil başvurusu yapılan markaların hem emtia listelerinin aynı veya aynı tür mal ve hizmetleri kapsaması hem de marka işaretlerinin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olması gerektiği, anılan hükmün, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasından farklı olarak, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinin uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin, iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olması gerektiği, somut uyuşmazlıkta, dava konusu başvurunun reddedildiği 7,8 ve 9. sınıf mallar, redde mesnet markaların kapsamında yer alan mallarla aynı ve aynı tür bulunduğundan emtia benzerliğine ilişkin şartın gerçekleştiği, işaretlerin karşılaştırılmasına gelince; dava konusu başvurunun yarım elips şekli içinde küçük harflerle yazılan "..." ibaresinden oluştuğu, başvuruda başkaca bir kelime ya da şekil unsuruna yer verilmediği, redde mesnet markaların ise dikdörtgen şekil içine yazılan "..." ibarelerinden oluştuğu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markada "..." ibaresinin ortak olarak yer aldığı, dava konusu başvuruda farklı olarak yer alan yarım elips şeklinin başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, bu hali ile söz konusu markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer oldukları ve 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi şartlarının işaret benzerliği yönünden de oluştuğu, başvuru konusu marka ile redde mesnet markalar arasında, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında ilk bakışta ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi. 3. Değerlendirme İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2023/5615, K. 2024/7149, T. 07.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2023-5615-e-2024-7149-k-5864b501fd1b