Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/3725 E. 2024/5977 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2023/3725
- Karar No
- 2024/5977
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI :2021/419 Esas, 2023/382Karar HÜKÜM :Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 5. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/330 E., 2020/312 K. Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararlarının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü. I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 2019/01712 ve 2019/01714 sıra numaralı tasarımların tescili talebinde bulunduğunu, davalı şirketin bu başvurulara itiraz ettiğini, YİDK'in davalı itirazlarını kabul ederek her iki tasarımın tescilinin iptaline karar verdiğini, bu kararlar ile YİDK’nın yasaya aykırı hareket ettiğini, davacıya ait tasarımların özgün tasarımlar olduğunu ve genel intiba bakımından itiraza konu tasarımlar ile hiçbir benzerlik arz etmediğini, tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşıdıklarını ileri sürerek, YİDK'in 2019-T-664 ve 2019-T-665 sayılı kararlarının iptaline, müvekkili başvurularının tesciline karar verilmesin talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; kurum kararlarının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu tasarımların ayırt edici olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir. 2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik kriterlerine sahip olmadığını, klips ve benzeri bağlantı elemanlarında gerçekleşen teknik zorunluluk kaynaklı unsurların ise bütünün algılanmasında önemli bir etkiye sahip bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında alınan 10.06.2020 tarihli bilirkişi raporu ve davacının itirazları üzerine başka bir bilirkişi heyetinden aldırılan 12.10.2020 tarihli bilirkişi raporunun esasen karşılaştırılan tasarımların seçenek özgürlüğü derecesi dikkate alınarak bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim itibariyle benzer oldukları hususunda uyumlu oldukları, aralarında çelişki bulunmadığı, bilirkişi raporlarının taraf ve mahkeme denetimine ve hüküm kurmaya elverişli niteliklerinin bulunduğu, dava konusu 2019 01714/2 ve 2019 01712/2 nolu tasarımlar arasında sadece L formunun bağlantı kısmında hafif açı farkı olduğu, 2019 01714/2 sayılı tasarım pars ve orange ibareli ürünlerde yer alan nozuldan dolayı ayırt edici görünüm özelliğine sahip olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili tasarımlarının özgün tasarımlar olduklarını, iptale gerekçe gösterilen tasarımlar ile müvekkiline ait tasarımların hiçbir şekilde benzer olmadıklarını, müvekkili tasarımlarının yeni ve ayırt edici olduklarını, dosya kapsamında alınan bilirkişi inceleme ve raporlarında, davalının beyanlarının esas alınıp, kendi itiraz ve beyanlarının ise göz ardı edildiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davaya konu tasarım başvurularının, ayırt edici nitelikte bulunmadıklarının dosya kapsamında alınan iki ayrı bilirkişi heyetince hazırlanan bilirkişi raporlarında açıklandığı, söz konusu raporların denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulundukları, buna göre dava konusu tasarımların ayırt edicilik niteliğini haiz olmadıkları gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme 1.Uyuşmazlık, davalı kurumun tesis ettiği 2019-T-664 ve 2019-T-665 sayılı YİDK kararlarının hukuka uygun olup olmadığı, davacıya ait 2019/01712 ve 2019/01714 nolu çoklu tasarımların başvuru tarihi itibari ile mutlak anlamda yeni ve ayırt edici olup olmadıkları, tasarım koruması kapsamında kalıp kalmadıkları hususlarında toplanmaktadır. 2.Dava, YİDK Kararının iptali istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.