Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/2835 E. 2024/5753 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/228 Esas, 2023/172 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/463 E., 2020/26 K. Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü. I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “TV NET” markası altında Türkiye genelinde tanınmış bir marka olarak yayın yapan ulusal bir televizyon kanalı olduğunu, davalı Şirketin 2014/35686 sayılı “NETEKRAN6+şekil” ibareli 09, 35, 38, 41ve 42. sınıflar için yaptığı marka başvurusuna, müvekkilinin 2005/03183 sayılı “netTv”, 2005/03184 sayılı “TvNet” ve 2012/44308 sayılı tvnet GERÇEK+şekil ibareli markaları dayanak gösterilerek yaptığı itirazlarının YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, dava konusu başvurunun müvekkilinin markaları ile iltibas yaratacak derecede benzer olduğunu, karıştırılma ihtimali bulunduğunu, başvurunun tescili halinde müvekkiline ait markalardan haksız yararlanma durumunun doğacağını, müvekkili markasının ayırt edici niteliğinin ve itibarının zedeleneceğini, müvekkilinin seri markası olarak algılanabileceğini, dava konusu başvurunun kötü niyetle yapıldığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının markaları ile müvekkilinin başvurusunun benzer olmadığını, karıştırılma ihtimali bulunmadığını, müvekkilinin markasının ticaret unvanı olarak kullandığı “net ekran” kelimesi vurgulanarak özgün ve ayırt edici şekilde tasarlandığını, taraf markalarındaki tek ortak unsurun “NET” ibaresi olduğunu, dava konusu ibarenin bir işletmenin tekeline bırakılamayacağını, müvekkilinin 2011/100201 sayılı “NET EKRAN” ibareli markası bulunması nedeniyle “net ekran” ibaresi üzerinde kazanılmış hakkının olduğunu, müvekkilinin başvurusunun kötü niyetle yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının marka başvurusu ile davacının TvNet, NetTv ve Tvnet GERÇEK ibareli markalarının benzer olduğu, başvurunun kapsadığı 09, 35, 38 ve 41. sınıflar bakımından mal ve hizmet listelerinin aynı/aynı tür ve benzer bulunduğu, markalar arasında bu sınıflar bakımından iltibas ihtimali olduğu, başvurunun kapsadığı 42. sınıftaki hizmetler bakımından hizmet listelerinin farklı ve ilişkisiz olduğu, bu sınıf itibarıyla markalar arasında iltibas ihtimali bulunmadığı, davalının dava konusu ibare üzerinde üstün bir hakkının bulunmadığı, NETTV veya TVNET ibareli davacı markalarının “tanınmış marka” olduğu iddiasının ispatlanamadığı, davalı Şirketin marka başvurusunun kötü niyetli bir başvuru olarak kabul edilemeyeceği, davalının 2011/100201 sayılı "NET EKRAN" ibareli markasının, dava konusu marka başvurusu bakımından müktesep hak teşkil etmediği gerekçesiyle YİDK kararının davacının itirazının reddiyle ilgili kısım yönünden iptaline, hükümsüzlük talebinin kısmen kabulü ile davalı adına tescilli "NET EKRAN 6 +Şekil" ibareli markanın tescilli olduğu 09, 35, 48, 41. sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, hükümsüzlüğe ilişkin fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru kapsamında yer alan 42. sınıf hizmetlerin de müvekkilinin markalarının kapsamlarında yer alan mal ve hizmetlerle benzer olduğunu, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davanın tümden kabulü gerektiğini, müvekkilinin markasının tanınmış marka olduğunu, davalı şirketin başvurusunun kötü niyetli yapıldığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesinin kısmen ret kararının kaldırılmasını, davanın tümünün kabulüne karar verilmesini istemiştir. 2.Davalı Şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkiline ait başvuru ile davacının markalarının benzer olmadığını, itiraza dayanak markalar ile müvekkilinin başvurusu arasındaki tek ortak unsurun NET ibaresi olduğunu, dava konusu ibare üzerinde müvekkilinin 2011/100201 sayılı “NET EKRAN” ibareli markası nedeniyle kazanılmış hakkının bulunduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. 3.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle, başvuruya konu işaret ile mesnet markalar arasında ortalama tüketicinin görsel, işitsel ve kavramsal algısı bakımından, ilişkilendirilme ihtimali de dâhil iltibasa neden olacak herhangi bir benzerlik bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında, başvuru kapsamında yer alan 9, 35, 38 ve 41. sınıf hizmetler yönünden iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğu, davanın tarafları arasında görülen "NETEKRAN 3" ve "NETEKRAN1" ibareli markalara ilişkin davalarda verilen kararların onanmasına ilişkin Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2018/4212 E., 2019/6330 K. ve 2020/993-5794 E.K. sayılı ilamlarının da bu yönde olduğu, başvuru kapsamında yer alan 42. sınıf hizmetler yönünden ise emtia benzerliğine ilişkin koşul gerçekleşmediğinden iltibas tehlikesinin bulunmadığı, davacı markalarının tanınmış olduğu iddiasının dosya kapsamındaki delillerle ispat edilemediği, davacının, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası anlamında üstün hakkının da bulunmadığı, dava konusu başvurunun kötü niyetli yapıldığının ispat edilemediği, davalı Şirketin başvuru üzerinde müktesep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Taraf vekilleri temyiz dilekçelerinde özetle; istinaf dilekçelerinde ileri sürdükleri sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemişlerdir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali koşullarının bulunup bulunmadığı, davalı Şirketin marka üzerinde üstün hak sahibi olup olmadığı, müktesep hakkının bulunup bulunmadığı, davacının markalarının tanınmış marka olup olmadığı, davalı Şirketin başvurunun kötü niyetli olup olmadığına ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi. 2.Dairemizin 09.10.2019 tarih, 2018/4212 E. ve 2019/6330 K. sayılı ve 10.12.2020 tarih, 2020/993 E. ve 2020/5794 K. sayılı ilamları. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.