Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2022/3628 E. 2023/7534 K. – Tasarım Hükümsü

Konu: Tasarım Hükümsüzlüğü

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/3628
Karar No
2023/7534
Karar Tarihi
Konu
Tasarım Hükümsüzlüğü

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/994 Esas, 2022/589 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/77 E., 2018/226 K. Taraflar arasındaki tasarım hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü. I. DAVA Davacı vekilinin dava dilekçesinden özetle; davalı adına tescilli 2015/03212 sayılı "Kemer Köprü Teli" isimli endüstriyel tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığını, harcıalem olduğunu, tasarımın müvekkili tarafından daha önceden üretilip satışa sunulduğunu çok sayıda tescil tarihinden önce kullanıma ilişkin deliller olduğunu ileri sürerek tasarımın hükümsüzlüğüne ve terkinine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin 2003 yılından beri makine, kalıp, tekstil aksesuarları ile iştigal edip, dava konusu tasarımın şirket yetkilisi Zeki Kandil tarafından tasarlandığını, davacının kötü niyetli olduğunu, tasarımın ilk kez müvekkilinin tarafından üretildiğini, dava konusu ürünün pantolon kancası ile yakından uzaktan alakası olmadığını, harcıalem olarak tanımlanmasının mümkün olmadığını, tasarımın daha önce kamuya sunulmayıp yenilik ve ayırt edicilik vasfına haiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait tasarımın tescil tarihinden daha önce kamuya sunulduğu, yenilik ve ayırt edicilik vasfı taşımadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; “Kemer Köprü Teli” isimli endüstriyel tasarımın, davalı müvekkil şirket yetkilisi tarafından tasarlandığını ve tescil ettirdiğini, tasarımın yeni ve ayırt edici niteliği haiz olduğunu, tasarımın köprü kancası veya kanca ile uzak yakın bir ilgisi bulunmadığını, bu ürünün, otomatik makinalardan geçmek suretiyle çakılan, belli bir ölçüye, şekle, hassasiyete ve standartlığa sahip ve sadece deri kemerde kullanılan tescilli bir ürün olduğunu, raporda bilirkişi tarafından yapılan tespitler için bilimsel, somut ve yeterli gerekçeler sunulmadığını, itirazlarının da karşılanmadığını belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükümsüzlüğü talep edilen tasarım tescilinin başvuru tarihi oları 27.04.2015 tarihinden önce kamuya sunulduğunun bilirkişilerce tespit edildiğini, raporun bilimsel yeterliliğe haiz ve dosya kapsamına uygun olduğu, ilk derece mahkemesi kararında esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, yenilik ve ayırt edicilik özelliği bulunmayan davalıya ait tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 55 inci maddesi ve devamı hükümleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2022/3628, K. 2023/7534, T. 20.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2022-3628-e-2023-7534-k-9282368b1c5c