Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2021/4353 E. 2022/8630 K.

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20.03.2019 tarih ve 2018/224 E. - 2019/108 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.02.2021 tarih ve 2019/1007 E. - 2021/165 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davacının 07.11.2016 tarihinde 2016/88884 başvuru numaralı "MİNA TOWERS" ibareli markanın 19 ve 37'nci sınıflarında adına tescili amacıyla başvuruda bulunduğunu, ancak MDB tarafından başvuru konusu markanın, 2005/18101 tescil numaralı "MİNA" ibareli marka ile 2016/63798 tescil numaralı "Mina Towers" ibareli markalar ile KHK'nın 7/1, b maddesi gereğince ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle başvurulan bütün mal ve hizmetler bakımından başvurunun reddine karar verildiğini, karara yapılan itiraz sonucunda 13.04.2018 tarihli 2018-M-2823 sayılı YİDK kararı ile ise itirazın kısmen kabulüne ve 19. sınıftaki mallar bakımından başvurunun Resmi Marka Bülteninde yayınlanmasına karar verildiğini, halbuki markanın tüm Türkiye'de tanınır hale geldiğini, buna rağmen redde mesnet markaların kullanımına ilişkin bir husus olmadığını, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını belirterek 13.04.2018 tarihli 2018-M-2823 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPMK vekili, YİDK kararı ile, başvuru markası ile redde mesnet markaların bir kısım mallarının farklılaştığı gerekçesiyle, bir kısım mallar yönünden markanın yayınlanmasına karar verildiğini, markalardaki aslı unsurun "Mina" ibaresi olduğunu, KHK'nın 7/1,b maddesi uyarınca markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince, "MİNA TOWERS" ibareli başvuru ile "MİNA+ŞEKİL" ibare ve biçimli redde mesnet marka arasında, ilk bakışta ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğu, başvurunun kapsamında bulunan ve reddedilen ürünlerle redde mesnet markaların kapsamındaki ürün ve hizmetlerin aynı türden oldukları, normal düzeyde bilgilendirilmiş, makûl ölçüde dikkatli, işaret ve markayı aynı anda görüp detaylarını karşılaştıramayan ve daha önce yararlandığı mal ve hizmetle ilgili markanın göz ve kulağında kalan izine dayanarak sonraki mal ve hizmet alanlarında aynı markadan yararlanmak isteyen ortalama düzeydeki yararlanıcı ve tüketicilerin ilk bakışta ve derhâl her hangi bir araştırma yapmasına gerek kalmaksızın bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı, çünkü algıda seçicilik nedeniyle ortalama tüketicilerin işaret ve markalarda zaten ayırt ediciliği bulunmayan şekil ve sözcükleri hatırlayamayacakları, söz konusu mal ve hizmetlerle ilgili satın alma süresi içerisinde redde mesnet markalarla sunulan mal ve hizmetlerden yararlanmak veya satın almak isterken, davacının işaretiyle sunulan mal ve hizmetleri satın alma yoluna gidebilecekleri, ortalama tüketicinin hiç bir ayrıntılı araştırma ve inceleme yapmaksızın başvuru konusu işaret ile redde mesnet markayı karıştırılacak derecede benzer görmesinin kaçınılmaz olduğu, bu sebeple Türk Patent'in ret kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, dava konusu "MİNA TOWERS" ibareli başvuru ile redde mesnet 2005/18101 sayılı "MİNA" ibareli marka arasında, başvuru kapsamından çıkarılan 37. sınıf hizmetler yönünden bu anlamda bir benzerliğin bulunduğu, zira başvuruda yer alan "TOWERS" ibaresinin 37. sınıf hizmetler yönünden ayırt ediciliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.