Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2021/4319 E. 2022/8048 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/4319
Karar No
2022/8048
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19.03.2019 tarih ve 2017/177 E. - 2019/136 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.03.2021 tarih ve 2020/787 E. - 2021/471 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili,müvekkili şirketin yiyecek-içecek ve gıda sektöründe hizmet veren ticari teşebbüs olduğunu,davalı şirketin 28.01.2014 tarihinde dava konusu 2014/07060 başvuru numarası ile “GURME CIZZGARA” ibareli markanın tescilini talep ettiğini ve 06.07.2015 tarihinde markanın tescil edildiğini,dava konusu “GURME CIZZGARA” ibareli markanın müvekkil şirkete ait markalarla, iltibas veya iltibas tehlikesi yaratacak derecede benzer olduğunu,müvekkili şirketin “CIZGARA MANGAL KONAĞI” markasını kullanan gerçek hak sahibi olduğunu ve markanın 2010 yılından bu yana eylemli olarak kullanıldığını,davalı şirketin kötüniyetli olduğunu ve dava konusu markayı adına tescil ettirdiğinden haksız rekabete neden olduğunu ileri sürerek davalı şirket adına 29. sınıftaki hizmetler yönünden tescil ettirilmiş 2014/07060 tescil nolu “GURME CIZZGARA” ibareli markanın benzerlik, kötü niyet ve haksız rekabet nedenlerine dayalı olarak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanununun 6/1, 6/3, 6/9 ve 6102 sayılı TTK.’nın 54 ve 55. maddeleri delaletiyle Sınai Mülkiyet Kanununun 25/1 ve 25/2 maddeleri gereğince hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili,müvekkili şirketin 1996 senesinden beri ticari faaliyetlerinde ‘‘GURME’’ markasını kesintisiz şekilde kullandığını,müvekkili şirketin Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde adına tescilli bulunan markaları ile tescil sürecindeki “gurme” ve “gourmet” ibareli markaları bulunduğunu müvekkili şirketin faaliyet gösterdiği sektörde gerek ulusal çapta gerek uluslararası çapta önde gelen girişimciler arasında yerini aldığını, tanınır hale geldiğini,“GURME” ibaresini ticaret unvanına dayanarak kullanan müvekkilinin 1996 yılından itibaren de Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde yapmış olduğu marka başvuruları neticesinde ilgili ibareyi tescilli marka olarak da kullanmaya başladığını,müvekkilinin “GURME” hakim unsurlu seri markalara sahip olduğunu davaya konu 2014/07060 kod numaralı markanın müvekkili şirket adına 1996 senesinden beri tescilli ve seri markalarının hakim unsuru olan “GURME” ibaresini ihtiva ettiğini,taraf markaları arasında iltibas tehlikesi dahi olmak üzere SMK’nın 6.maddesi çerçevesinde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı taraf markasında yer alan ve dava konusu edilen ibarenin "CIZGARA" ibaresi olduğu, davalı adına tescilli ve dava konusu olan 2014/07060 tescil numaralı markanın ise "GURMA CIZZGARA" şeklinde olduğu, davalı tescilli markasında CIZZGARA ibaresini davacı markasının birebir aynısı olacak şekilde kullanıldığı, bu hali ile davalının markasal kullanımının görsel, işitsel ve markaların yazılış şekli itibariyle davacı markası karşısında, ortalama tüketici nezdinde karışıklığa sebebiyet verecek düzeyde benzer olduğu, ortalama tüketicinin özellikle gıda sektöründe ilk görüşte davalı markasının davacı markalarından farklı olduğunu algılayabilmesinin mümkün olmadığı, davalı markasının davacıya ait işletmenin seri markalarıymış gibi algılanabileceği hususları dikkate alındığında, ortalama tüketici kitlesinin bu iki markayı karıştırması, aralarında işletmesel bir bağ kurması veya davalının markasının, davacının markasından biri gibi algılama ihtimali olacağından dava konusu marka ile davacıya ait marka arasında karıştırma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile ; davalı adına kayıtlı 2014/07060 tescil sayılı "GURME CIZZGARA" markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir. Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince her iki taraf markasının da kayıtlı bulundukları mal ve hizmet sınıflarının benzer olması, markalarda yer alan "Cızgara”, "Cızzgara" ibarelerinin taraf markalarının esaslı unsurunu oluşturması nedeniyle, markaları oluşturan işaretlerin anlamsal, görsel ve telaffuz olarak benzer oldukları, markaları farklılaştıran diğer temel unsurların taraf markaları üzerinde ciddi bir ayırt edicilik katmadığı, davacı markası ile davalının markası karşılaştırıldığında markaların; görsel, fonetik ve bıraktıkları genel intiba bakımından benzerlik içerdiği ve markaların halk tarafından karıştırılma ihtimali bulunduğunun anlaşıldığı, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2021/4319, K. 2022/8048, T. 10.11.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2021-4319-e-2022-8048-k-b15515dabb64