Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2021/3537 E. 2022/9266 K.

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.10.2018 tarih ve 2015/724 E. - 2018/737 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.03.2021 tarih ve 2019/1033 E. - 2021/405 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ise de 07.09.2022 tarihinde davacılar vekili tarafından verilen davadan feragat dilekçesi de dikkate alınarak, dosyanın incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: Davacı vekili müvekkili aleyhine 24.12.2011 tanzim 14.11.2012 vade tarihli 257.031,00 TL bedelli bono ile icra takibine girişildiğini, takibin haksız ve kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin davalıya borcu olmadığının tespit edilmesini, davalının haksız ve kötü niyetli takip yapmış olması nedeni ile bonolarda yazılı miktarın %20'si üzerinden kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacıların davalı bankadan kullanmış oldukları kredi borcunu ödemediklerinden dolayı haklarında icra takibinin başlatılmış olduğu, halen ipotek borçlarının devam ettiği, davacıların kredi borçlarını ödediklerine ilişkin başka delil ve belge sunulmadığı, davacıların 14.12.2012 tarihi itibariyle davalı bankaya 257.031,41 TL borcunun bulunduğu gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir. Dava, tarafların üzerinden serbestçe tasarruf edebilecekleri nitelikte olduğundan davadan feragat hüküm kesinleşinceye değin yapılabilir ve karşı tarafın kabulüne bağlı olmadığı gibi yapıldığı anda kesin hükmün sonuçlarını doğurur. Davacıların vekili marifetiyle davadan feragatine ilişkin beyanı davaya son veren taraf işlemi niteliğinde olup, davacılar vekilinin dosyada bulunan vekaletnamesinde HMK'nın 74. maddesi gereğince feragate ilişkin yetkisinin bulunduğu anlaşılmakla HMK'nın 310. maddesi uyarınca dosyanın temyiz incelemesi yapılmaksızın feragata ilişkin ek karar verilmek üzere mahkemesine tetkiksiz iade edilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava dosyasının davadan feragate ilişkin ek karar verilmek üzere HMK'nın 310/.3 maddesi uyarınca Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne TETKİKSİZ İADESİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 20.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.