Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2013/15156 E. 2013/21415 K.

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/02/2012 gün ve 2010/20-2012/54 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/05/2013 gün ve 2012/9091-2013/8853 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacılar vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkillerinin davalı Enyaş Elektrik Üretim Yatırım San. ve Tic. A.Ş.'nin Yönetim Kurulu ve Denetim Kurulu üyeleri olduklarını, davalı şirketin 26/12/2009 ve 30/01/2010 tarihli genel kurul toplantılarında oybirliği ile ibra edilmediklerini, oy çokluğu ile ibra edildikleri şeklinde alınan kararın Uşak Ticaret Sicil Memurluğu’nca dikkate alınmadığını, tescil taleplerinin reddedildiğini, bu nedenle TTK'nın 381 maddesi hükmünün gözetilerek, müvekkillerinin ibra edilmiş sayılmalarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı, davaya yanıt vermemiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, şirket ortakları arasındaki uyuşmazlıkların şirket ana sözleşmesindeki hükümlere göre çözümlenmesi gerektiği, asıl olanın sözleşmenin aynen uygulanması ve tarafların sözleşme koşullarına bağlı olmaları olduğu, şirket ana sözleşmesine uygun olarak oy birliği ile ibra edilmeyen davacıların mahkemece ibra edilmiş sayılmalarına şeklinde karar verilmesinin mahkemenin görevi olmadığı, kararlara muhalif kalan şirket ortağı Erhan Akçay'a yönelik olarak açılmış bir davada bulunmadığına göre mahkemenin şirket ana sözleşmesinde belirlenenlerin aksine karar vermesi mümkün olmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine dair tesis edilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmasına karar verilmiştir. Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 26/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.