Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/6295 E. 2011/11158 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/03/2009 tarih ve 2003/741 - 2009/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.09.2011 gününde davacı avukatı ..... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı avukatı duruşmay gelmediği, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı GAP A.Ş. arasında 2.5.2003 tarihli taşıma sözleşmesi akdedildiğini, davalının da son taşıyıcı olduğunu, davalının yükleri yurt dışından yükleyerek alıcının Malatya’daki adresine teslim edeceğini, son iki taşımanın da yapılarak gümrükten çıktığını ancak alıcısına teslim edilmediğini, davalının alıcı ve kendinden önceki taşıyıcı Logispot Ltd. Şti.’ne 28.5.2003 tarihinde ihtarname göndererek önce teslim edilen 6 araca ve son 2 araca ait navlun ücreti toplamı 41.800 TL’nin tahsili için 2 araç üzerine hapis hakkını kullandıklarını bildirdiğini, müvekkili tarafından bu nedenle 30.5.2003 tarihinde 2 aracın navlun ücreti olan 5.400 Euro’yu davalının banka hesabına yatırdığını, buna rağmen hapis hakkının kaldırılmadığını, Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2003/982 D.İş. dosyası ile teminat karşılığında malların alıcısına teslimine karar verildiğini, davalının TTK’nun 794. maddesine göre ilk taşıyıcının haklarına halef olarak eşya üzerinde hapis hakkı kullanabileceğini ancak müvekkili ile alıcı arasında imzalanan sözleşme nedeniyle muaccel olmuş bir navlun alacağının bulunmadığını, kaldı ki son parti için hapis hakkını kullanabileceğini, müvekkilinin sözleşmesel müeyyidelere maruz kalmamak için ödemeyi yaptığını, esasen davalının kendi üst taşıyıcısından taşıma ücretine ilişkin çek aldığını ve takibe koyduğunu, müvekkilinin davalının hukuka aykırı işlemi nedeniyle itibarının zedelendiğini ileri sürerek, haksız hapis hakkı nedeniyle müvekkili tarafından ödenen 5.400 Euro’nun davalıdan faizi ile istirdatına, D.İŞ dosyasına ibraz edilen teminat mektubunun komisyonu ve ferileri ile müvekkiline ödenmesine, 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, taşıma sözleşmesi tek olduğu için tüm taşıma ücreti için hapis hakkının kullanıldığını, ihtirazi kayıt koymadan ve tesbit yaptırılmadan yapılan ödemenin istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, TTK’nun 794.maddesine göre dava dışı alıcının akidi olan davacıya taşıma ücretinin tamamını ödediği, davalı son taşıyıcının taşıma ücretini kendi akidi taşıyıcıdan talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Kartal 2. İcra Müdürlüğünün 2003/1598 esas sayılı dosyası üzerinden kullanılan hapis hakkının haksız kullanıldığının tesbiti ile 5.400 Euro’nun dava tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a.maddesi uyarınca işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline, davacının teminat mektubu masraflarının ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 413,71 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.