Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/3264 E. 2012/12167 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/11/2010 gün ve 2010/134-2010/362 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu, ...yönetimindeki ...plaka sayılı vasıtanın ... plaka sayılı çekici ile çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında yaralandığını, davalının müvekkilin içinde bulunduğu aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğunu, kaza sebebiyle daimi sakatlığının meydana geldiğini, tüm tedavilere rağmen müvekkilinin eski sağlığına kavuşamadığını, müvekkilinin maddi olarak zarara uğradığını, davalı tarafça yapılan ödemenin yeterli olmadığını ileri sürerek, 7.500,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, işbölümü itirazında bulunarak, TTK'nın 4. maddesi gereğince Sigorta Hukukundan kaynaklanan tüm davaların mutlak ticari davalar olup açılan davanın Asliye Ticaret Mahkemelerinde bakılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın sigorta hukukuna ilişkin bulunduğu, TTK'nın 4. ve 5. maddelerine göre Sigorta Hukukundan kaynaklanan davalarının çözüm yerinin Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemece, her ne kadar davanın sigorta hukukundan kaynaklandığı, bu davaların çözüm yerinin asliye ticaret mahkemeleri olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmişse de, ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişkinin görev değil işbölümü ilişkisi olduğu nazara alındığında mahkemece verilen karar işbölümü itirazının kabulü üzerine verilen gönderme kararı niteliğinde olup, karar tarihinde cari 6762 sayılı TTK’nun 5.maddesine göre işbölümü itirazının kabulü üzerine verilen gönderme kararı tek başına temyizi mümkün kararlardan olmadığından davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nun 432/4. madde hükmü uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.