Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/15248 E. 2013/16942 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2011/15248
- Karar No
- 2013/16942
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.07.2011 tarih ve 2010/52-2011/351 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27.09.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü altına alınan ve davalının işletmeciliğini yaptığı M/V Doğruyollar-5 gemisi ile Türkiye’den İtalya’ya taşınan çelik profillerden 2 numaralı konşimento muhteviyatı 476 bağ yükün 126 adedinde (422,181 MT) deniz suyu sirayeti sonucu paslanma hasarı oluştuğunun tespit edildiğini, resmi sörvey ve gemi sigortacısının da katılımı ile ekspertiz raporu düzenlendiğini, tespit sonucunun davalı tarafa ve sigortacısına iletildiğini, 33.549,00 USD hasar bedelinin hak sahibine ödendiğini, davalı taraf ile yapılan görüşmeler sonunda davalı geminin mali mesuliyet sigortacısı tarafından verilen 65.000 Euro tutarındaki teminat mektubu nedeni ile geminin seferden alıkonulmadığını, ancak zararın halen ödenmediğini ileri sürerek, 50.500,00 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini ve anılan meblağ için gemi üzerinde müvekkili lehine gemi alacaklısı hakkı/ kanuni rehin hakkı tanınmasını talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, tahkim itirazında bulunarak, taraflar arasında bu taşımadan dolayı çıkacak uyuşmazlıkların konşimento ve onun atıfta bulunduğu çarter parti sözleşmesine göre Londra’da tahkim yoluyla ve İngiliz Hukuku uygulanmak suretiyle çözümlenmesi gerektiğini, davacı tarafından maldaki eksiklik iddiasına ilişkin olarak TTK’nın 1066 maddesine göre ihbarda bulunulmadığını, geminin mali mesuliyet sigortacısınca teminat mektubu verildiğinden ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceğini, kaptan raporunda profillerde yüklemeden önce yağmur vs. nedenle paslanma olduğu belirtildiğinden yükleme öncesi paslanma için taşıyanın sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı taraf diğer talepleri yanında gemi üzerinde TTK'nın 1236 maddesi gereğince kanuni rehin hakkı tanınmasını talep etmiş olup, buna ilişkin davanın en çabuk ve en az masrafla görülebileceği yerde açılması gerektiği, bu yerin de genellikle geminin talep zamanında bulunduğu yer mahkemesi olduğu gözetildiğinde mahkemenin görevli olduğu ve davalı vekilinin yasal süre içerisinde yaptığı tahkim itirazına itibar edilmediği, varma yerinde düzenlenen ekspertiz raporunda hasarın 2 nolu ambar kapaklarının eski, bakımsız ve arızalı olması nedeniyle buradan deniz suyu sirayet etmesi sonucu oluştuğunun tespit edildiği, ambar kapaklarının arızalı olmasının TTK’nın 1062 maddesi anlamında ticari kusur olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 50.500,00 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacı alacaklıya bu alacağın tahsili yönünden davalıya ait M/V Doğruyollar-5 gemisi üzerinde TTK'nun 1236. maddesi gereğince kanuni rehin hakkı tanınmasına karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.681,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.