Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/11146 E. 2012/6143 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Banaz Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/05/2011 gün ve 2011/12-2011/42 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi aleyhine ihtiyati haciz istenenler vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: İhtiyati haciz isteyen vekili, 04.01.2011 vade tarihli 1.200.000 TL bedelli senedin vadesi geldiği halde ödenmediğini ileri sürerek, borçluların borca yeter miktarda menkul ve gayrimenkul malları ile 3. şahıslardaki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep ve dava etmiştir. Aleyhine ihtiyati haciz istenenler vekili, ihtiyati hacze konu senedin sahteliğinin söz konusu olabileceğini, senetle ilgili menfi tespit davası açıldığını, kredi sözleşmesinde asıl borçlular yönünden alacak ipotekle temin edildiğinden bankanın sürekli ihtiyati haciz talebinde bulunmasının iyiniyetli olmadığını savunarak, talebin reddini istemiştir. Mahkemece, davalı taraf iddialarının ancak menfi tespit davasında yargılama ile çözümlenebileceği, borcun muaccel olduğu ve rehinle temin edilmediği gerekçesiyle, talebin kabulüne karar verilmiştir. Kararı, aleyhine ihtiyati haciz istenenler vekili temyiz etmiştir. İstem, ihtiyati haciz kararı verilmesi talebine ilişkindir. İİK'nun 265. maddesinde borçlunun, kendisi dinlenmeden verilen ihtiyati haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı mahkemeye müracaatla itiraz edebileceği itiraz üzerine verilen karara karşı da temyiz yoluna başvurulabileceği düzenlenmiş olup, somut olayda temyiz istemine konu edilen karar borçlular vekili dinlendikten sonra verilmiş tir. Bu durumda, ihtiyati haciz kararı kesin olup, karara karşı itiraz ya da temyiz yoluna başvurulması mümkün bulunmadığından, temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle aleyhine ihtiyati haciz istenenler vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.