Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/7981 E. 2010/9841 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Edremit 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.03.2008 gün ve 2006/325 - 2008/289 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.03.2010 gün ve 2008/11715 - 2010/2249 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkiline ait müstakil evin deprem ve yer kayması rizikolarına karşı 22.03.2005 tarihinde davalı şirkete sigorta edildiğini, sigortalı taşınmazın 200 m uzağındaki parsellerde 2005 yılı Mart ayında İ.Ü.Mühendislik Fakültesi’nce düzenlenen raporda yer kayması olduğunun ve bu parsellere hasren önlem alınması gerektiğinin bildirildiğini, anılan parsellerde yer kaymasına engel olmak amacıyla başlatılan çalışmalar sırasında bu kez 2005 yılı sonlarında müvekkilinin taşınmazında hareketlenmeler oluştuğunu, bunun üzerine aynı üniversite’nin 2006 yılı Ocak ayında düzenlediği raporu doğrultusunda 01.02.2006 tarihli encümen kararı ile koruma önlemleri alındığının ve müvekkilinin hissesine (97,458) YTL tutarında zararın meydana geldiğini, davalı şirketçe durumun bildirilmesi üzerine 21.03.2006 tarihli yazı ile poliçeden cayıldığını ileri sürerek, şimdilik toplam (117.672,50) YTL’nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla tazminat talebini (135.214,50) YTL’na yükseltilmiştir. Davalı vekili, davacının TTK’nun 1290.maddesinde düzenlenen rizikoyu ağırlaştıran gelişmeleri bildiği halde sözleşmenin kurulması aşamasında ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini, müvekkilinin de Yangın Sigortası Genel Şartları’nın C.2. maddesi uyarınca cayma hakkını kullandığını, talebin fahiş olduğunu savunarak, davanı reddini istemiştir. Mahkemece, Mart 2005 tarihli raporla davacının taşınmazına komşu parsellerde yamaç hareketinin geliştiğinin ve güvenlik açısından stabilitenin sağlanması gerektiğinin bildirildiği ve bitişik parsellerde heyelan nedeniyle çalışmalar yapıldığı, bu raporun akabinde 22.03.2005 tarihinde dava konusu sigorta poliçesinin düzenlendiği, davacının rizikodan haberdar olduğu ve sigortacıya doğru beyanda bulunmadığı, davalının 08.03.2006 tarihli belediye encümen kararından sonra 21.03.2006 tarihinde ve süresinde cayma hakkını kullanmasında bir usulsüzlüğün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.