Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/3707 E. 2011/14997 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2010/3707
Karar No
2011/14997
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/07/2009 tarih ve 2006/539-2009/469 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Ergoisviçre Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin üst taşıyıcı olduğu dava dışı şirkete ait emtianın davalı araç sahibi ...'ın sevk ve idaresindeki araçla Gebze'den Mersin ve Adana bölgesine yapılan taşımada araç şoförünün Gebze kamyon garajında aracı kilitleyerek anahtarını üzerine aldığını, döndüğünde aracın yüklü halde çalınmış olduğunun anlaşıldığını, davalı ... şirket nezdinde yurt içi taşıyıcı mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı emtia ile ilgili başvuruya rağmen davalı sigortanın sigorta bedelini ödemediğini savunarak, 9.517,23 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, davacının hasar talebinin sigorta güvencesi dışında kaldığını, poliçe özel şartlar 6/e. Maddesine göre konaklama halinde nakliyatın yapıldığı aracın emniyetli ve daimi gözetim altında bulunan kontrollü bir alana park edilmesi ve aracın kısa bir süre terk edilmesinden önce araç sorumlusunun herhangi bir hırsızlığı önlemek açısından her türlü emniyet tedbirlerini almış olması gerektiğini, somut olayda davalı şoförün gerekli emniyet önlemlerini almadığını, kaldı ki araç bulunduktan sonra yapılan incelemede kompakta ve camlarda herhangi bir hasar veya zorlamaya rastlanmadığını, bu durumun da gerek park yerinin seçilmesinde gerekse gerekli emniyet önlemlerinin alınmasında sürücünün kusurlu olduğunu ortaya koyduğunu, poliçe özel şartlarının 6/f maddesine göre sigortalının bizzat kendisinin ... veya istihdam ettiği kişilerle araç işleteni ve sürücülerinin hilesi veya kastı veya ağır kusurunun sebep olduğu hasar ve ziyalar sigorta teminatı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ..., davanın bir yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, olayın oluş şekline göre konaklama halinin değil kısa süreli park hali soz konusu olduğu, şoförün işlek bir merkezde aracını kilitleyip kısa süreli park etmesinde gerekli önlemlerin alındığından rizikonun poliçe kapsamında olduğu, her ne kadar aracın kontağında ve camlarında hasar bulunmamakta ise de anahtarın bir şekilde ele geçirilmesi veya anahtar uydurmak suretiyle hırsızlığın yapılabileceği, sürücünün kontak anahtarını araçta bıraktığı sonucuna varmanın dosya kapsamı ile mümkün olmadığı, ayrıca güzergah dışına çıkmanın söz konusu olmadığı, hasarın davalı ... şirketinin sorumluluğunda bulunduğu, davalı ... yönünden bir yıllık zamanaşımı süresinin dava tarihi itibariyle geçmiş olduğu gerekçesiyle bu davalı hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, 9.517,23 TL'nin 31.01.2006 temerrüt tarihinden itibaren 3095 Sayılı Kanunun 2/2 maddesi uyarınca faizi ile davalı Ergoisviçre Sigorta A.Ş.'den tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı Ergoisviçre Sigorta A.Ş. vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Ergoisviçre Sigorta A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Ergoisviçre Sigorta A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 436,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/3707, K. 2011/14997, T. 14.11.2011, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2010-3707-e-2011-14997-k-400f3a857803