Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/276 E. 2011/8161 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2010/276
- Karar No
- 2011/8161
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Adana 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.09.2009 tarih ve 2006/361 - 2009/433 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili ile davalı şahısların davalı limited şirkette 1/3 oranında hisse sahibi olduklarını, şirkette temsil yetkisinin 2 ortağın müşterek imzası ile kullanıldığını, davalı iki ortağın şirkete ait gayrı menkulleri müvekkilinden habersiz 3. kişilere muvazaalı olarak devrettiklerini, şirketin hesaplarının boşaltıldığını, kötü niyetli olarak yapılan tüm bu işlemler nedeniyle müvekkilinin maddi zarara uğradığını ve diğer ortaklara güvenini yitirdiğini ileri sürerek, TTK’nun 549/4.maddeye göre şirketin haklı nedenle feshini ve şimdilik 80.000,00 TL zararının davalı ortaklardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı-karşı davacılar vekili, iddiaların gerçek dışı olduğunu, gayrı menkullerin tamamının şirketin işlerinin yürütülebilmesi amacı ile nakit ihtiyacının karşılanması için teminat olarak verildiğini savunarak davanın reddini, şirketin borçlarından dolayı yapılan ödemelere davacının katılmadığını ileri sürerek, davacının 1/3 hissesine tekabül eden 72.321,96 TL’nın davacıdan tahsili ile müvekkili ortaklara verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, TTK’nun 556. maddesinin göndermesiyle aynı kanunun 309.maddesi hükmü uyarınca pay sahiplerinin şirketi zarara uğratan yönetici ortaklar aleyhine böyle bir davayı açabilecekleri, tazminatın ortaklık yararına istenebileceği, şirketin zararı söz konusu iken tarafların zarar tutarının kendilerine ödenmesini isteyemeyeceği gerekçesiyle her iki tarafın alacak davalarının reddine, ortakların birbirlerine karşı güvenlerini yitirdikleri, şirketin 2003 yılından sonra sürekli zarar ettiği ve faal olmadığı, gayrı menkullerinin satışının şirketçe alınan bir karara dayanmaksızın yapılması ve gelirlerin kayıtlara intikal ettirilmemesi gerekçesiyle şirketin feshine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.