Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/15435 E. 2012/6408 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/03/2010 tarih ve 2009/295-2010/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı bulunan emtianın, davalı tarafından gerçekleştirilen taşıma sırasında (3.649,76) YTL tutarında hasara uğradığını, bu hususta girişilen icra takibinin davalının haksız itirazı sonucunda durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptalini ve % 40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkili şirketin taşıyıcı veya acente olmadığını, TTK’nun 1066. maddesi uyarınca zorunlu ihbarın yapılmadığını, emtianın hasarsız teslim alındığına ilişkin ve alıcı temsilcisinin imzasını taşıyan tutanağın mevcut olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, taşımanın yapıldığı geminin tüm acentelik hizmetlerinin dava dışı Belstar Denizcilik ve Taşımacılık A.Ş. tarafından verildiği, dolayısıyla davalı şirketin ne taşıma işinde, ne de liman hizmetlerinde hiçbir sıfatının bulunmadığı, sadece konşimentonun detaylar bölümünde taşıyan firmanın Mersin acentesi olarak davalının gösterildiği, ancak konşimentoya yazılan acente isminin bilgi niteliği taşıdığı, acentelik kapsamında yaptığı bir işlem olmadığı sürece taşıma işinde acente olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.