Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/14561 E. 2010/12043 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2010/14561
- Karar No
- 2010/12043
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.04.2010 tarih ve 2010/373-2010/367 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: İhtiyati hacze itiraz eden vekili, alacaklı tarafından 18.000,00 USD bedelli çeke dayalı olarak müvekkili aleyhine ihtiyati haciz kararı alınmış ise de dayanak çekin arkasındaki ilk cironun lehtara ait olmadığını, müvekkili şirkete ait gibi görünen kaşe ve kaşe üzerindeki imzanın müvekkili şirket yetkililerine ait olmadığını ve müvekkilinin çekte borçlu gösterilen diğer şirketlerle bir ilgisinin olmadığını, müvekkili şirketin icra baskısı altında teminat iadesine muvafakat ettiğini, bu nedenle verilen muvafakatin de hukuken geçersiz olduğunu ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına ve teminat iadesine muvafakat verilmediğinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Alacaklı vekili, borçlunun iddialarının doğru olmadığını, ciro silsilesinde bozukluk bulunmadığını, borçlunun diğer itirazlarının da yasal olmadığını savunarak, borçlunun itirazlarının reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu şekli unsurları tam olan çeke dayalı olarak verilen ihtiyati haciz kararına yönelik itirazın yerinde bulunmadığı gerekçesiyle İİK’nun 265 nci maddesine uygun olmayan itirazın reddine karar verilmiştir. Kararı, ihtiyati hacze itiraz eden vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati hacze itiraz eden vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati hacze itiraz eden vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.