Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/12060 E. 2012/3563 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/06/2010 tarih ve 2009/153-2010/233 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 11.07.2001 tarihinde..., ...ve ... ile birlikte kurdukları şirketten diğer ortaklarla anlaşarak 26.12.2001 tarihinde fiilen ayrıldığını, hatta ortaklardan ... ile yaptığı yazılı anlaşma ile ayrıldığının belgelendiğini, müvekkilinin ortaklığının resmi olarak ticaret sicilinden de silinmesi için diğer ortaklara yaptığı başvurunun sonuçsuz kaldığını, kurulduğu adresten ayrılan şirketin halen nerede olduğunun belli olmadığını, müvekkilinin şirketin faaliyette olup olmadığını bilmediğini, şirketten ayrıldığı için gelirinden pay alamayan müvekkilinin şirketin vergi borcundan payına isabet eden ¼’nü ödemek zorunda kaldığını, ortaklıktan ayrıldığı halde ortaklığın vergi borcundan sorumlu tutulmasının mağduriyetine sebebiyet verdiğini iddia ederek TTK'nın 551. maddesi uyarınca müvekkilinin davalı şirketten çıkmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı temsilcisi, kendisinin de şirket ortaklığından çıkmak istediğini buna ilişkin dava açtığını beyan etmiştir. Mahkemece, şirket sözleşmesinde çıkma konusunda düzenleme bulunmadığından davacının talebinin yasal düzenleme çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, davacının ileri sürdüğü ortaklıktan çıkmaya ilişkin sebeplerin yasanın aradığı muhik sebeplerden olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Mahkemece, davacının ileri sürdüğü şirketin faaliyetinin bulunmaması sebebinin şirketin feshi sebebi sayılabileceği, şirketten çıkma için haklı sebep olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, TTK'nın 551. maddesinde, her ortağın, muhik sebeplere dayanmak şartıyla şirketten çıkmasına müsaade edilmesini veya şirketin feshini mahkemeden isteyebileceğinin öngörülmüş olmasına ve bu konuda kıyasen uygulanması mümkün bulunan TTK'nın 187/1. maddesinde de, şirketin faaliyet alanı itibariyle amacının gerçekleşmesinin imkansız hale gelmesinin haklı sebep olarak sayılmış bulunması karşısında yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.