Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/11652 E. 2012/3360 K.

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.07.2010 tarih ve 2010/139 - 2010/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin ticaret ünvanı ve tanınmış tescilli markası olan "Otokar" ibaresinin, davalı tarafından ticaret ünvanı olarak tescil ettirilip aynı ibare için marka başvurusunda bulunulduğunu, müvekkili ile benzer sektörde faaliyette bulunan davalının kötüniyetli olarak müvekkilinin markasının tanınmışlığından yararlanmaya çalıştığını ileri sürerek, "otokar" ibaresinin davalının ticaret ünvanından terkinini, kararın ilanını talep ve dava etmiştir. Davalı, davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, iddia, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının otokar ibaresini daha önce ticaret ünvanı olarak tescilli ettirdiği, her iki şirketin çalışma, amaç ve konularının benzer olduğundan ticaret ünvanının terkini isteminin haklı bulunduğu, kaldı ki TTK'nun 20, 41 ve 52. maddeler dikkate alındığında korunması talep edilen hak tescile dayalı olduğundan faaliyet alanları benzer olmasa bile TTK'nun 54. maddesi kapsamında terkin isteminin yine de hukuka uygun olduğu, öte yandan "otokar" ibaresinin davacının tescilli markası olması ve markanın kapsamı nazara alındığında, davalının aynı ibareyi , aynı ve benzer mal ve hizmetler yönünden ticaret ünvanı olarak tescil ettirilmesinin TTK'nun 57. maddesine de uygun olmadığı gerekçesi ile, Otokar ibaresinin davalının ticaret ünvanından terkinine, ilan isteminin reddine karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00'ar TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.