Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/11643 E. 2012/2807 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.06.2010 tarih ve 2010/226 - 2010/285 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı ... tarafından davacı banka aleyhine, kanunda belirlenen oranların altında özürlü ve eski hükümlü işçi çalıştırdığı gerekçesiyle 248.587 TL idari para cezası tahakkuk ettirildiğini, yapılan itiraz üzerine para cezası iptal edilmiş ve yatırılan para bankaya iade edilmiş ise de, işleyen faizinin ödenmediğini ileri sürerek, 14.044,87 TL faiz alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın 4857 sayılı Yasa'nın 108. maddesinden kaynaklandığı, davanın iş mahkemesinde görülmesinin gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, Sulh Ceza Mahkemesi Kararı ile kaldırılmadan önce ödenmiş bulunan idari para cezası nedeniyle yoksun kalınan faiz alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, idari para cezasının 4857 sayılı yasa uyarınca verilmesi gerekçe gösterilerek eldeki dava yönünden İş Mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. maddesinde, bu mahkemelerin "İş Kanuna göre işçi sayılan kimselerle (kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç,D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli" olduğu düzenlenmiştir. Oysa somut olayda, bu madde kapsamına giren bir uyuşmazlık söz konusu olmadığı gibi idari para cezası kaldırılmış ve ödenen miktar da iade edilmiş bulunmaktadır. Dava yalnızca faiz istemine ilişkin olduğundan, mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsiz olunduğuna hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2012 - SK