Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/11046 E. 2010/11510 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2010/11046
- Karar No
- 2010/11510
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.06.2008 gün ve 2004/354-2008/177 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.05.2010 gün ve 2008/13854-2010/5489 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin ortaklarından olan davalıların ortaklık içinde huzursuzluk çıkmasına neden olduklarını, ortaklığın devamının imkansız hale geldiğini, Bandırma 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003/271 E.ve Erdek Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003/424 E.sayılı dosyaları ile şirket ortaklarının karşılıklı hasım haline geldiklerini, genel kurul kararlarının iptali için davalar açılarak huzursuzluğun sürdürüldüğünü, şirkete karşı alacak davası açtıklarını Bandırma 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/86 E.sayılı dosyasıyla derdest olduğunu ileri sürerek, TTK’nun 551/3 maddesi uyarınca davalı ortakların şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, dava açarak alacağını talep etmenin ortaklıktan çıkarma sebebi sayılamayacağını, genel kurul kararlarına karşı iptal davası istemenin de yasal bir hak olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporuna göre, dava dışı ortaklar olan ... ile ... tarafından alınan kararın sermaye çoğunluğu bakımından yeterli olmakla birlikte sayı çoğunluğu bakımından yeterli olmadığı, dava açılmasına onay veren ortakların yeterli pay çoğunluğuna sahip olmakla birlikte paydaş çoğunluğuna ulaşamadıkları, dava şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar,davacı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır. Davacı vekili ,karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.