Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/893 E. 2010/6835 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 22.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.08.2008 tarih ve 2007/164-2008/342 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından tanzim edilen poliçe ile T.C.Ziraat Bankası A.Ş. personelinin emniyeti suiistimal eylemlerinin teminat altına alındığını, banka personeli olan davalının kullandığı kredi borcunu ödememesi üzerine müvekkilince 9.103,86 TL’nin sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faizi ile rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı, davaya yanıt vermemiştir. Mahkemece, dosya kapsamına göre davada tüketici mahkemesini görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, talep ve kesinleşme halinde dosyanın görevli Ankara Tüketici Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, TTK 1301 maddesi uyarınca rücuan tazminat istemine ilişkindir. HUMK’nun 1/1.maddesi uyarınca mahkemelerin görevi kanunla belirlenir. TTK’nun 4. maddesi uyarınca da Ticaret Kanununda düzenlenmiş olan hususlardan doğan hukuk davaları, ticari dava sayılır. Ticari davalar, TTK’nun 5/1 maddesi uyarınca, aksine hüküm bulunmadıkça dava olunan şeyin değerine göre Asliye Hukuk veya Sulh Hukuk Mahkemesinde görüleceği açıkça düzenlenmiştir. Somut olayda, TTK’nun beşinci kitabında yer alan sigorta hukukundan kaynaklanan tazminat istemi ticari dava niteliğinde olduğuna ve bu davaya Tüketici Mahkemesi tarafından bakılacağına dair bir düzenleme de mevcut olmadığına göre, miktar itibariyle Sulh Hukuk Mahkemesinin görevi dışında kalan işbu ticari davanın Asliye Mahkemesinde görülmesi gerektiği halde yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz ilam harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.