Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/4970 E. 2010/11022 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.12.2005 tarih ve 2005/607 - 2005/714 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı ... vekili, müvekkilinin davalı şirketin hissedarı olduğunu, Davalılardan ...’nin el koyduğu bankalara bir borcu olmamasına rağmen ödemeye çağrıya itiraz edildiğini, genel kurulca seçilmiş yönetim ve denetim kurulunun bu davalı tarafından görevden alındığını, kendisinin belirlediği diğer davalılar olan yeni yönetimi atadığını, yeni yönetimin daha önce itiraz edilmek suretiyle durdurulmuş olan ve davalı ...’nin istemiş olduğu hazine alacağıyla ilgili gönderdiği ödeme emrine itiraz etmeyerek borcu kabul ettiklerini, takibin kesinleştirildiğini, işlemlerin muvazaalı olduğunu, müvekkilinin hissedarı olduğu şirketin kâr payı ve tasfiye payı üzerindeki müktesep haklarının kasten ihlal edildiğini, davalı ...’nin hem alacaklı hem de borçlu durumuna geçtiğini, diğer davalı yöneticilerin TTK’nun 332. maddesine aykırı davrandığını, TCK’nun 508 ve 510. maddelerinde ifadesini bulan suçları işlediklerini, hazine alacağından müvekkilinin hissedarı olduğu şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, davalı şirkette organ boşluğu doğduğunu ileri sürerek, davalı şirketin davalı ...’ye borcunun olmadığının tespitine, bu şirkete kayyım atanmasına, şimdilik şirketin uğradığı 1.000.000.000.-TL zararın tazminine ve şirkete ödenmesine, 5020 sayılı Kanun'un 15/7. maddesinin anayasa aykırılığı iddiasının kabul edilmesine ve bu yönde Anayasa Mahkemesi’ne başvurulmasına karar verilmesini istemiş, birleşen davada davacılar vekili yine aynı taleplerde bulunmuştur. Davalı ... vekili, işlemin idari karara dayandığını, davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiğini, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, esasen alınan kararlarda yanlışlık olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... San.A.Ş. vekili, davacının müvekkilinin hissedarı olduğunu, böyle bir dava açma hakkı bulunmadığını, müvekkilinin ... tarafından devir alındığını, pasif husumet düşmediğini savunmuştur. Diğer davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalı şirketin ortağı olduğu, davalı ...’ye yönelik iddialarının temelinin idari karara dayandığı, şirket ortağının şirket adına böyle bir menfi tespit davası açamayacağı, yöneticiler tarafından bu davanın açılması gerektiği, davalı şirketin ortaklıklarının temettü hariç davalı ... tarafından devralındığı, ortak sıfatıyla TTK hükümlerine göre dava açmasının da mümkün bulunmadığı, ortak olarak ... işleminden bir zarar görmüş ise idari yargıya başvuracağı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın idari yargının görev alanına girdiğinden görev yönünden, diğer davalılara ilişkin davanın ise aktif husumet ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.