Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/382 E. 2010/6533 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 11.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.09.2008 tarih ve 2007/666-2008/487 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin “Mazda Motor Türkiye A.Ş.” ibaresiyle 1996 yılından kurularak bu unvanla faaliyet gösterdiğini, unvanındaki Türkiye ibaresinin de Bakanlar Kurulu kararına istinaden kullandığını, müvekkilinin bu şekilde ticaret siciline kaydı varken davalının 2007 yılında “Mazda Motor Logistics Europe NV merkezi Belçika Türkiye İstanbul Şubesi” olarak tescil edilmesinin aynı sektörde faaliyet yapan müvekkil unvanıyla iltibas oluşturması nedeniyle haksız rekabet oluşturduğunu ve izinsiz “Türkiye” ibaresini unvanında kullanmasının TTK 48/3. maddesine aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davalı unvanından “Mazda Motor” ve “Türkiye” ibarelerinin silinmesine, bu ibareleri davalının kullanmasının önlenmesine, ilana ve tazminat haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı unvanında “Mazda Motor” ibaresinin kullanılmasının dava dışı üreticinin izniyle gerçekleştiği, davacının distribütörlük anlaşmasının sona ermiş olması nedeniyle sözleşmeye istinaden kullandığı ticaret unvanının artık hukuki himayeden yoksun bulunduğu için üreticinin izin verdiği yeni distribütör olan davalının unvan tescilini engelleyememeği ve “Türkiye” ibaresini kullanımının da TTK 50/3. maddesine uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.