Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/2890 E. 2010/9219 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2009/2890
- Karar No
- 2010/9219
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.12.2008 tarih ve 2007/233-2008/305 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin büyük emekler ve paralar harcayarak, üniversite adaylarının tercihlerine yardımcı olacak bir yazılım eseri meydana getirdiğini, bu esere de TERCİH ROBOTU adı verilerek, bu adın 02.05.2000 tarihinde marka olarak tescil edildiğini, davacı adına tescilli yazılım eserinin davalı tarafa ait internet sitesinde, müvekkilinin izni olmadan kullanıldığını, müvekkiline ait eserin, 5846 sayılı FSEK kapsamında korunmaya değer bir eser olduğunu, bu yayın nedeniyle müvekkili şirketin "yazılım eseri" nedeniyle elde edebileceği geliri elde edemediğini ileri sürerek, şimdilik yoksun kalınan gelirden oluşan zararın FSEK.nun 68.maddesi uyarınca üç katı olan 6.000.000.000 TL maddi, 5.000.000.000 TL manevi tazminatın 29.07.2004 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, FSEK.nun 67 ve 68.maddeleri uyarınca hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının iddia ettiği programın müvekkilince tamamen yeni baştan meydana getirildiğini, müvekkilinin sadece üniversiteye hazırlık bölümündeki öğrencilere yönelik bir hizmet sunumu gayesiyle hareket ederek bu tür bir çalışma yaptığını, sadece "tercih robotu" deyiminin kullanılmış olması itibariyle haksız bir kullanımın oluşabileceğinin mümkün olmadığını, internet arama motorlarında 1290 adet aynı türden hizmet yürüten siteye rastlamanın mümkün olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemizce bozulmuş , bozmaya uyulmuş, dava konusu yazılımın eser niteliği taşımadığı kabul edilerek ve davacının talebi FSEK’nun 83. maddesine göre değerlendirmeye tabi tutulduğu, davalının eyleminin FSEK.nun 83 ve TTK’nun 56-57 maddeleri kapsamında haksız rekabet olarak görüldüğü, davanın kısmen kabulüne, takdiren 1.500.YTL maddi tazminatın 03.08.2004 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte, takdiren 3.000.YTL manevi tazminatın ise aynı tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ve ilana karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 251,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.