Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/15107 E. 2010/2869 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.03.2009 tarih ve 2007/196-2009/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı ... arasında 22 adet genel kredi sözleşmesi imzalandığını, davalı ...'nin bu sözleşmelerden 80.770 TL'lik kısmını müşterek ve müteselsil borçlu sıfatıyla imzaladığını, borç ödenmeyince hesap kat edilerek ihtarname gönderilip takip yapıldığını, davalının borcun tamamına itiraz etmesi üzerine takibin durdurduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazının iptali ile takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile davanın alacak davası olarak yürütülmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın İİK’nun 67. maddesinde öngörülen 1 yılık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalının dava dışı ...' ün kullandığı kredi sözleşmelerini müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı, davalının 80.770,00 YTL’den sorumlu olduğu gerekçesiyle ıslah edilmiş davanın kabulü ile taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesi uyarınca dava konusu teminat mektuplarının bedellerinin davalı tarafça davacı banka nezdinde depo edilmesine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.706,73 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.