Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/12929 E. 2011/14140 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/05/2009 tarih ve 2007/436-2009/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı şirket temsilcisi ile diğer davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 18/10/2011 gününde davacı avukatı .... ile davalılar Güney Kargo Taşımacılık Ltd.Şti. avukatı.... ile ... avukatı ... geldiler, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı şirketçe temin edilen ve diğer davalıya ait kamyonla yurt içi taşıması yapılan müvekkiline ait kablonun teslim edilmediğini ileri sürerek, 63.896,69-YTL.nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılardan ..... vekili, müvekkilin Çorlu’dan yüklediği kabloların yolda verdiği molada kamyonu ile birlikte çalındığını, kamyonun olaydan beş gün sonra boşaltılmış halde bulunduğunu, müvekkilinin taşıdığı malı korumak için gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket temsilcisi, davacının talebi üzerine diğer davalıya ait kamyonu temin ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalı şirketin dava konusu taşıma işinde diğer davalıya ait kamyonu temin ederek “kamyon sevk fişi” düzenlediği,davalı şirketin TTK.nun 808. maddesi uyarınca taşıma komisyoncusu durumunda olduğu, sürücü ve araç maliki olan diğer davalının kontak anahtarını kamyonun üzerinde bırakması nedeniyle tedbirsiz davrandığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı şirket temsilcisi ile diğer davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dava, taşıma sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, iddiaya, mahkemenin kabulüne ve dosya kapsamına göre, davalılardan Güney Kargo Taşımacılık Tekstil Turizm San ve Tic.Ltd. Şti. taşıma komisyoncusu, diğer davalı ise anılan davalının temin ettiği alt taşıyıcıdır.Uyuşmazlık, taşıma komisyoncusunun da, TTK'nun 787 /1 nci madde hükmünde geçen, tercihe konu sorumlulardan biri olan ilk taşıyıcı konumunda olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. TTK.nun 808 nci maddesi hükmüne göre, ücret mukabilinde kendi namına ve müvekkili hesabına eşya taşımayı sanat ittihaz etmiş olan kimse taşıma komisyoncusudur.TTK.nun 809 ncu maddesi uyarınca taşıma komisyoncusu tedbirli bir tacir gibi taşıyıcıları seçmeye, müvekkilinin menfaatlerini korumaya mecbur olduğu öngörülmüştür. Aksi halde, TTK.nun 814 ncü maddesine göre, eşyayı taşıttığı kimselerin fiil ve kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu tutulur. TTK'nun 787 /1 nci madde hükmü uyarınca ise, taşınan malın ziya ve hasara uğraması nedeniyle açılacak tazminat davası ya asıl taşıyıcıya veya alt taşıyıcıya karşı açılabilir.Diğer bir deyişle,asıl ve alt taşıyıcıların müteselsil sorumluluğu söz konusu olamaz. O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalılardan şirketin hukuki durumunun TTK.nun 787/1 nci madde hükmü karşısında açıkça tartışılması, sonucuna göre gerektiğinde davacıya tercih hakkının sorulması, ondan sonra davanın esasına girilmesi gerekirken, anılan bu yön üzerinde durulmadan her iki davalı yönünden de yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. 2-Bozma neden ve şekline göre, davalı şirket temsilcisi ile diğer davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir. SONUÇ:Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı şirket temsilcisi ile diğer davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyizler yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir edilen 825.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak her iki davalı vekiline verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.