Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2008/11037 E. 2010/1983 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 8.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.02.2008 tarih ve 2007/212-2008/29 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı ...’in müvekkiline olan borcuna karşılık giriştiği icra takibinde, anılan davalının diğer davalı şirketteki hissesi ile kâr payının haczedildiğini, bu tarihten itibaren TTK’nun 522. maddesinde öngörülen 6 aylık sürenin geçtiğini ileri sürerek, davalı şirketin feshini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekili, haciz kararının müvekkili şirkete tebliğ edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davalı ...’in diğer davalı şirket hissesine haczin işlendiği ve bu hususun davalı şirkete 02.03.2006 tarihinde bildirildiği, ancak 02.03.2006 tarihli bu tebligatın usulüne uygun olmadığı ve bu durumda davalı şirketin feshinin istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 42,85 TL harcın temyiz edene iadesine, 22.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.