Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/788 E. 2026/4948 K. – Mühür Bozma

Konu: Mühür Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/788
Karar No
2026/4948
Karar Tarihi
Konu
Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/580 E., 2024/293 K. SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1. maddesinde yer alan cezasının türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 14.04.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 09.07.2013 tarihli ve 2012/2-1518 Esas, 2013/354 Karar sayılı kararı doğrultusunda, davanın reddine karar verilmesi gereken hallerde dava zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle düşme kararı verilmeyip, lehe olan davanın reddine dair kararın esası yönünden bir değerlendirme yapılmasının öncelikli olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında 22.07.2015 şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, 21-22-23.07.2015 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş; gerekçeli kararın iddia bölümünde, yargılama konusu olayla ilgisi bulunmayan farklı bir olayın anlatıldığı görülmüş ise de, kararın başta gerekçe kısmı olmak üzere diğer bölümlerinin dosya ile uyumlu olduğu belirlendiğinden, esasa etkili olmayan bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında aynı fiil nedeniyle mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

04.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/788, K. 2026/4948, T. 04.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-788-e-2026-4948-k-a8c6533117cf