Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/5306 E. 2026/134 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/174 E. 2015/222 K. SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kuyumcu olan sanığın, kendisine emaneten muhafaza etmesi için katılan tarafından teslim edilen 20.000 TL parayı mal edindiği iddia olunan olayda, taraflar arasında hizmet ilişkisi bulunmadığından, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 155/1 inci maddesinde düzenlenen, şikayete ve basit yargılama usulüne tabi olan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığa yüklenen “güveni kötüye kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan, sanığın sorgusunun yapıldığı 27.10.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılanın yasal mirasçısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1 inci maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8 nci maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 06.01.2026 tarihinde karar verildi.