Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/3602 E. 2025/16042 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/778 E., 2017/867 K. SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM: Esastan ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret ile ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2016 tarihli ve 2015/64 Esas, 2016/395 Karar sayılı kararı ile; Sanık ... hakkında; banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

B. İstinaf 1. ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 18.05.2017 tarihli ve 2017/778 Esas, 2017/867 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 18.02.2025 tarihli ve 2017/778 Esas, 2017/867 Karar sayılı ek kararı ile esastan ret kararına dair sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın ek karara yönelik temyiz talebi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, suç tarihinin eski olduğu, suç tarihine bakmadan lehine olacak şekilde Yargıtay yolunun kapatılarak hak ihlaline neden olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR A. Ek Karar Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde karar verildi.