Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/3452 E. 2025/15697 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/40 E. 2019/70 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER: Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın Merkezi Nüfus Kayıt İdaresi Sisteminde (MERNİS) kayıtlı adresi esas alınarak gerekçeli kararın tebliği yoluna gidilmesi, MERNİS adresinin bulunmaması durumunda ise daha önce kanunî usullere göre tebligat yapılmış olması kaydıyla bilinen en son adres esas alınarak 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması hâlinde ise adres araştırması yoluna gidilmesi, bu şekilde de tebliğe elverişli adresin bulunamaması hâlinde ise ilânen tebligat yoluna gidilmesi gerektiği, sanığın yokluğunda verilen hükmün; savunmasında bildirdiği ve önceden herhangi bir tebligat yapılmayan bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı, adreste tanınmadığından bahisle bila tebliğ iade edilmesi üzerine aynı adrese 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle hükmün kesinleştirildiği; ancak dosya kapsamında sanığa, bu adres esas alınarak daha önce yapılmış bir tebligat işleminin bulunmaması ve yurt içi ikamet adresi bulunan sanığa yapılan söz konusu tebliğ işleminin usulsüz olduğu, sanığın, öğrenme üzerine kararı kanunî süresinde temyiz ettiği 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesine göre eski hâle getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulması hâlinde, inceleme yetkisinin Yargıtay Özel Dairesine ait olduğu anlaşılmakla,sanığın 21.07.2022 tarihli dilekçesinin eski hale getirme ile birlikte temyiz istemine ilişkin olduğu gözetilerek yapılan incelemede; Sanığın yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 67/4 maddesi uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5271 sayılı CMK'nın 253/21 ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri gereği uzlaştırma süresince zamanaşımının durduğu da dikkate alındığında, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 321/1 maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2025 tarihinde karar verildi.