Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/2548 E. 2025/10757 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1285 E., 2025/903 K. SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ 1. Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2024 tarihli ve 2024/135 Esas, 2024/777 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 158/1-L-son, 158/3, 52/2-4, 53... . maddeleri uyarınca 10... ay hapis ve 1.500.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına karar verilmiştir. 2. Sanıklar ve müdafilerinin istinaf talebinde bulunmaları üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.03.2025 tarihli ve 2025/1285 Esas, 2025/903 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararındaki yargılama giderlerine ilişkin bölümün düzeltilmesi suretiyle, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri özetle; eksik araştırma ve incelemeyle delillerin takdirinde hataya düşülerek karar verildiğine, sanıkların yüklenen suçu işlemediklerine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, yüklenen dolandırıcılık suçunda nitelikli hallerin gerçekleşmediğine, iştirak derecesinin belirlenmesinde hataya düşüldüğüne, şartları oluştuğu hâlde lehe hükümlerin uygulanmadığına, şartları oluşmadığı hâlde tekerrür hükümlerinin uygulandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi hâlinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerinde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması husunun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.03.2025 tarihli ve 2025/1285 Esas, 2025/903 Karar sayılı kararında sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nin 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.07.2025 tarihinde karar verildi.