Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/2417 E. 2025/15488 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1004 E., 2018/1480 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM: Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi temyiz isteminin reddi, kısmi temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.10.2018 tarihli ve 2018/1004 Esas, 2018/1480 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık müdafiinin kanuni süresi içinde sunduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermediği anlaşılmakla, Anayasa'nın 40/2 maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 294/1 maddesinde; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' ve aynı Kanun'un 298/1 maddesinde ise; "Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık müdafiine tefhim edilen hükme ilişkin kısa kararda, tebliğ edilen gerekçeli kararda ve gerekçeli kararın tebliğine ilişkin mazbatada, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin verilmesi hususunun ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiine, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi hâlinde ise bu hususta ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 01.12.2025 tarihinde karar verildi.