Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/6875 E. 2025/1610 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2024/6875
Karar No
2025/1610
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4438 E., 2023/4421 K. SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-Esastan ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ...'ın yokluğunda verilen hükmün öncelikle sorgusunda bildirdiği adresine tebliğe çıkarılıp iade gelmesi halinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 21/2. maddesine göre MERNİS adresine tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, yurtiçi ikamet adresi olarak gözüken başka bir adrese yapılan tebliğ işleminin usulsüz olması ve yine sanık ...'un yokluğunda verilen hükmün yerel mahkemenin 31.05.2022 tarihli duruşmasında sanık müdafiiliğinden çekildiğini bildiren Av. ...'a yapılan tebliğ işleminin usulsüz olması nedeniyle sanıkların öğrenme üzerine yaptıkları temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ 1.Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/170 Esas, 2022/263 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan;5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-L,son, 158/3, 52/2,4 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 126.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.11.2023 tarihli ve 2023/4438 Esas, 2023/4421 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıkların istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ...'ın temyiz isteği; infaz durdurma talepli olarak, tebligat usulsüz olduğundan gerekçeli kararın tebliğ edilmediğine ve mağdur olduğuna ilişkindir. 2.Sanık ...'un temyiz isteği; infaz durdurma talepli olarak, kararın müdafiilikten çekildiğini beyan eden avukatına tebliğ edildiğinden eski hale getirme talebi ile karara karşı itiraz ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından sanıkların temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2024/6875, K. 2025/1610, T. 06.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2024-6875-e-2025-1610-k-0832a976dbaa