Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/4619 E. 2026/5585 K.

Konu: Atatürk'ün Hatırasına Alanen Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2024/4619
Karar No
2026/5585
Karar Tarihi
Konu
Atatürk'ün Hatırasına Alanen Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1644 E., 2024/1926 K. SUÇ : Atatürk'ün hatırasına alanen hakaret HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeden İade

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2019 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi tarafından verilen 13.02.2020 tarihli kararın sanık müdafii tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.02.2024 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 06/06/2024 tarihli ve 2024/1644 Esas, 2024/1926 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Atatürk'ün hatırasına alenen hakaret suçundan 5816 sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkındaki Kanun’un 1/1. ve 2/1., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62... sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2024/4619, K. 2026/5585, T. 14.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2024-4619-e-2026-5585-k-c78802b7686a