Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/4200 E. 2024/13870 K. – Kamu Kurum Ve

Konu: Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2024/4200
Karar No
2024/13870
Karar Tarihi
Konu
Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/638 E., 2024/426 K. SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Katılan Kurum vekili, sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2020/114 Esas, 2023/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-e-son, 158/3, 43/1, 62/1, 52/2-4, 53/1 ve 58/9 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 877.580,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2024/638 Esas, 2024/426 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı CMK’nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Cezanın üst sınırdan belirlenmesi ve indirim hükümlerinin uygulanmaması talebine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, eksik incelemeye, hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Tebliğname Görüşü Yönünden Sanık hakkında 2010 yılı KPSS sınavı yönünden Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.02.2018 tarihli ve 2018/32362-9198 Soruşturma-Esas sayılı iddianamesiyle Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde 2018/1363 Esas sayılı dava dosyası üzerinden açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, sanığın 2010 yılı KPSS sınavı ile atanmadığının, 2011 yılı KPSS sınavı sonucunda kamu görevine atandığının anlaşıldığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği, bu itibarla aynı sanık hakkında iddia olunan eylemlerin farklı olduğu ve anılan dosyanın suç tarihi itibariyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen 2019/1186 Esas numaralı esastan ret kararının kesin olduğu anlaşılmakla, Tebliğname'nin bozma görüşüne iştirak olunmamıştır. B. Katılan Kurum Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden Sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3 maddesinde belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca da bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Kurum vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hükümde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2024/4200, K. 2024/13870, T. 25.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2024-4200-e-2024-13870-k-040c7e4ee308