Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/1718 E. 2024/7502 K. – Özel Belgede
Konu: Özel Belgede Sahtecilik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/1718
- Karar No
- 2024/7502
- Karar Tarihi
- Konu
- Özel Belgede Sahtecilik
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/455 E., 2023/991 K. SUÇ : Özel belgede sahtecilik HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Temyizin kapsamına göre; Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2013/749 Esas, 2015/357 Karar sayılı, sanığın özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2019/7050 Esas, 2023/2361 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine, Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2023/455 Esas, 2023/991 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; hukuka ve adalete aykırı beraat kararının bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, kesen son sebep olan sanık hakkında bozma öncesinde mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 28.04.2015 tarihinden inceleme konusu hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkında beraat hükmü verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2023/455 Esas, 2023/991 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.