Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/6166 E. 2024/12587 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın Merkezi Nüfus Kayıt İdaresi Sisteminde (MERNİS) kayıtlı adresi esas alınarak gerekçeli kararın tebliği yoluna gidilmesi, MERNİS adresinin bulunmaması durumunda ise daha önce kanunî usullere göre tebligat yapılmış olması kaydıyla bahse konu adres esas alınarak 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması hâlinde ise adres araştırması yoluna gidilmesi, bu şekilde de tebliğe elverişli adresin bulunamaması hâlinde ise ilânen tebligat yoluna gidilmesi gerektiği, sanığın dava dosyasında beyan ettiği "Serhat Mah. Garipler 2. Sok. No:94 Merkez/ VAN" ve "... Arvasi Mah. Hidayet Sk. No:44 İç Kapı No: 1 Van" olmak üzere 2 ayrı adresinin bulunduğu, bu iki adresi birlikte beyan ettiği, ilk adrese yapılan tebligatların bila-tebliğ iade edildiği, ikinci adresin ise bulunmadığının muhtar tasdikiyle posta görevlisi tarafından beyan edildiği, Mahkemenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 2009/249 Esas sayılı yargılama sırasında sanığın savunmasının tespiti için Van 1. Asliye Ceza Mahkemesine yazılan talimat evrakının, duruşma gününün tebliğine ilişkin evrakın tebliğ edilememesi nedeniyle iadesi üzerine bila-ikmal iade edildiği, sanığın savunmasının, hakkında çıkarılan yakalama kararına istinaden tespit olunduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın yokluğunda verilerek "... Mah. Garipler 2. Sok. No:94 Merkez/ VAN" adresi esas alınarak girişilen tebliğ işleminin bila-tebliğ iadesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereği tebliğ olunarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, 03.01.2011 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiğinde dair kesinleştirme şerhleri tanzim olunmuş ise de sanık hakkında verilen 01.06.2010 tarihli ve 2009/249 Esas ve 2010/260 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının usulüne uygun şekilde kesinleşmediği cihetle zamanaşımı sürelerini durduran bir nedenin bulunmadığı belirlendiğinden; Sanığın yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı TCK'nın 204/1 ve 207/1 maddelerinde öngörülen cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66/1-e hükmü gereği 8 yıllık olağan ve 67/4 maddesi uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, zamanaşımını durduran bir neden bulunmadığından, suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin her iki suç için gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1 maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı süresi nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.