Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/2879 E. 2024/12603 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Katılan Kurum vekilinin temyiz isteminin, özel belgede sahtecilik suçundan verilen düşme kararına yönelik olduğu belirlenmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, başkasına ait nüfus cüzdanını ele geçirip kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle oluşturduğu nüfus cüzdanını kullanarak suç tarihinde abonelik sözleşmesi düzenleyip telefon hattı ve bu hatla ilgili internet kampanyaları başvuru formu ve taahhütnamesi düzenleyerek modem aldığı, yine aynı kimlik bilgileri ile aynı gün Türk Telekom bayiliğine giderek Türk Telekom taksitli Motorola xoom tablet kampanyası katılım koşulları ve 24/36 aylık abone taahhütnamesi düzenleyerek tablet bilgisayar aldığı olayda yargılama konusu eylemin, hüküm tarihinden önce 19.02.2014 tarihli ve 28918 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanun'un 104. ve 105. maddeleriyle değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10 fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56/4 maddesindeki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz." ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz." hükümleri karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Kanun'un 56. maddesindeki suçun yasal unsurlarını taşıdığı gözetilmeden sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 207/1 maddesinde tanımlanan özel belgede sahtecilik suçu olarak vasıflandırılmış ise de her iki eylem için öngörülen ceza miktarları karşısında zamanaşımı yönünden aynı hükümlere tabi oldukları belirlendiğinden bu husus sonuca etkili görülmemiştir. Sanığın eyleminin uyduğu 5809 sayılı haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddeleri gereği belirlenen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, zamanaşımını durduran bir neden bulunmadığı da gözetildiğinde, suç tarihinden istinaf inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.