Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/5771 E. 2024/8874 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2023/5771
Karar No
2024/8874
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/614 E., 2023/223 K. SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, tefecilik HÜKÜMLER : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2014/83 Esas, 2015/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Vergi Usul Kanununa aykırılık ve tefecilik suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir 2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02.11.2022 tarihli ve 2018/3598 Esas, 2022/18389 Karar sayılı kararı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir. 3.Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/614 Esas, 2023/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebebi, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yüklenen sahte fatura düzenleme ve tefecilik suçları için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin b bendi uyarınca ve 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zamanaşımı süresini kesen son sebep olan 17.03.2015 tarihli mahkumiyet kararından hüküm tarihine kadar bu süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/614 Esas, 2023/223 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,01.07.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2023/5771, K. 2024/8874, T. 01.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2023-5771-e-2024-8874-k-603cfc24daae