Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/5197 E. 2024/9208 K. – Resmi Belgede
Konu: Resmi Belgede Sahtecilik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/5197
- Karar No
- 2024/9208
- Karar Tarihi
- Konu
- Resmi Belgede Sahtecilik
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/192 E., 2023/81 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Kemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2010 tarihli ve 2009/910 Esas, 2010/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 08.04.2010 tarihinde kesinleşmiştir. 2.Denetim süresi içinde 18.07.2013 tarihinde işlenen suç üzerine Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2015 tarihli ve 2014/580 Esas, 2015/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.01.2022 tarihli ve 2019/4641 Esas, 2022/986 Karar sayılı kararı ile kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4.Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/192 Esas, 2023/81 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, katılan vekilinin temyiz istemi, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.10.2010 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 18.07.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, bu nedenle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/192 Esas, 2023/81 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.