Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/4060 E. 2023/10594 K. – Sahte Fatura
Konu: Sahte Fatura Düzenleme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/4060
- Karar No
- 2023/10594
- Karar Tarihi
- Konu
- Sahte Fatura Düzenleme
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/262 E., 2023/166 K SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2014 tarihli ve 2013/146 Esas, 2014/396 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir 2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 04.04.2022 tarihli ve 2017/11757 Esas, 2022/5588 Karar sayılı kararı ile kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/262 Esas, 2023/166 Karar sayılı kararı ile açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; zamanaşımı süresinin dolmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın yargılama konusu 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında verilen 07.11.2014 tarihli mahkumiyet hükmünden hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gözetilmeden hüküm fıkrası karıştırılarak "her ne kadar sanık hakkında 2007 ve 2008 yıllarında vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediği iddiası ile vergi usul kanununun 359/b, tck'nın 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle mahkememize kamu davası açılmış ise de; dava konusu suç için tck'nın 66/1 maddesinde öngörülen olağan ve TCK'nın 67/4 maddesinde öngörülen olağanüstü zaman aşımı sürelerinin dolduğu anlaşıldığından sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeni ile 5271 sayılı cmk’nın 223/8 maddesi gereği düşürülmesine," karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/262 Esas, 2023/166 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.