Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/2166 E. 2023/9593 K. – Mühür Bozma

Konu: Mühür Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2166
Karar No
2023/9593
Karar Tarihi
Konu
Mühür Bozma

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/857 E., 2023/38 K. SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Beraat TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama Katılan vekilinin temyize cevap niteliğinde dosyaya ibraz etmiş olduğu dilekçesinin içeriği itibarıyla temyiz istemi de içerdiği, katılan vekilinin yokluğunda verilip 04.02.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 20.02.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Sanık müdafinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.10.2022 tarihli ve 2021/5306 Esas, 2022/17047 Karar sayılı bozma ilamı üzerine ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli, 2022/857 Esas, 2023/38 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın mahkûmiyetine hükmedilmesi ve kendi lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın beraat etmiş olmasına karşın katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkidnir. III. GEREKÇE A.Katılan Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden Katılan vekilinin yokluğunda verilip 04.02.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 20.02.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. B.Sanık Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden Sanık müdafinin, sanık hakkında beraat kararı verildiği halde, katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, sanık lehine vekâlet ücreti verilmesi gerektiği şeklindeki vekalet ücretine hasren yapılan temyiz incelemesinde; 1.Duruşmalara katılmayan, sanığa dosyaya yansıyan hiçbir hukuksal yardım sağlamayan, beraat kararının verilmesinden sonra vekâletname sunarak vekâlet ücretine yönelik temyiz isteminde bulunan Av. ...'ın vekâlet ücretine hak kazanmadığı, incelenen dosyaya göre vekâlet ücreti verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanık hakkında beraat kararı verildiği halde, katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV.KARAR A.Katılan Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli, 2022/857 Esas, 2023/38 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde (2) numaralı kısımda açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli, 2022/857 Esas, 2023/38 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "katılan kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT uyarınca 9.200,00 TL'nin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine" ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12..2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2023/2166, K. 2023/9593, T. 06.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2023-2166-e-2023-9593-k-1a74c47b45a1