Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/8534 E. 2025/127 K. – Hizmet Nedeniyle

Konu: Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2022/8534
Karar No
2025/127
Karar Tarihi
Konu
Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2174 E., 2020/1761 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/2174 Esas, 2020/1761 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2019/570 Esas, 2020/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/2174 Esas, 2020/1761 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde: sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca atılı suçtan beraatine ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, atılı suçun oluştuğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, beraat kararının yanlış olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE İlk derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükmü kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1/a maddeleri uyarınca beraat kararı verilmiş ise de mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/8534, K. 2025/127, T. 06.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2022-8534-e-2025-127-k-8757647b8a2b