Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/8475 E. 2025/14747 K. – Mühür Bozma
Konu: Mühür Bozma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/8475
- Karar No
- 2025/14747
- Karar Tarihi
- Konu
- Mühür Bozma
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2333 E., 2021/1132 K. SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddi (beraat) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2018/200 Esas, 2019/1355 Karar sayılı kararı ile, sanığın mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 203/1, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2020/2333 Esas, 2021/1132 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmasız olarak yapılan yargılama neticesinde sanığın mühür bozma suçundan suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekili, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunu, suçun yasal unsurları itibarıyla oluştuğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.
III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/200 Esas sayılı dosyasındaki delillere tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanlarına, sanığın savunmasına ve sair tutanaklara göre, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi'nce sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.