Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/308 E. 2025/5460 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2025 E. 2020/1080 K. SUÇ : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Temyizin Kapsamına Göre; 1.Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2019 tarihli ve 2017/423 Esas, 2019/332 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f-son, 43, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 67.820,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2019/2025 Esas, 2020/1080 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-d maddesi uyarınca, hükmün iki numaralı bendinin altıncı paragrafı çıkarılarak yerine "Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetinin sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının gözetilmek suretiyle 5237 sayılı TCK.nın 53/1.maddesinde belirtilen haklardan YOKSUN BIRAKILMASINA, aynı maddenin 2 ve 3 fıkrası uyarınca 1-c bendindeki hak yoksunluğunun şartlı tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının cezanın infazı tamamlanıncaya kadar UYGULANMASINA" ibaresinin eklenmesi suretiyle, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığa eksik ceza verildiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiilerinin ayrı ayrı sundukları dilekçelerindeki temyiz istemleri; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, zararı gidermek isteyen sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın ceza ehliyetinin bulunmadığına ve bu hususun araştırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Gerekçeli karar başlığında sadece 24.03.2015 olarak gösterilen suç tarihine "06.07.2015, 05.11.2015, 06.11.2015" tarihlerinin de mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili ve sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.