Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/2904 E. 2025/1501 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2597 E., 2019/2336 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Esastan ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Temyizin kapsamına göre; İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2018/72 Esas, 2018/776 Karar sayılı kararı ile sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204/1, 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunuklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 28.03.2019 tarihli ve 2019/2597 Esas, 2019/2336 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Tebliğnamede; emanette yer alan eşyaların dosyada delil olarak saklanılmasına karar verilmesi gerekirken hatalı şekilde müsaderesine karar verildiğine işaret edilerek bu hususun düzeltilerek esastan ret kararı verilmesi gerektiğine ilişkin görüş serdedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyizi;sanığın beraat etmesi gerektiği, en üstten ceza tertip edilmesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Ancak; PVC kaplama makinesi, yazıcı, mengene ve makasın müsaderesine, diğer eşyaların dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken Mahkemesince ''Emanetin 2017/16725 sırasında kayıtlı nüfus cüzdanı, sürücü belgesi, diploma ve diploma hologramı ve fotoğrafların kullanılamaz hale getirildikten sonra dosyada delil olarak SAKLANMASINA, Aynı sırada kayıtlı mühürler, kaşeler, pc, tarayıcı makinası, numaratörler ve diğer eşyaların TCK 54 madde gereğince MÜSADERESİNE'' şeklinde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş olup bahse konu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği hüküm fıkrasında emanetteki eşyalarla ilgili paragrafın tamamen çıkarılarak yerine ''Emanetin 2017/16725 sırasında kayıtlı PVC baskı makinesi, yazıcı, mengene ve makasın TCK'nın 54. maddesi gereğince MÜSADERESİNE, diğer eşyaların dosyada delil olarak SAKLANMASINA'' paragrafı eklenmek suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde karar verildi.